برای کسب درآمد در بازارهای مالی دانستن اصول بنیادی و آشنایی با اصطلاحات رایج آن حائز اهمیت است. در دنیای تجارت امروزی دو اصطلاح سرمایهگذاری و معاملهگری گاه به جای هم به کار میروند در صورتی که بین این دو تفاوتهایی وجود دارد. سرمایهگذار فردی است که دارایی را به منظور حفظ ارزش پول و کسب سود در بلندمدت نگه میدارد و معمولا استراتژی بلندمدت برای خرید، نگهداری و فروش دارایی دارد. در حالیکه معاملهگر شخصی است که مدام در حال تحلیل و بررسی بازاراهاست تا از هر فرصتی برای کسب سود استفاده کند. معاملهگران معمولا به دنبال کسب سودهای مقطعی و کوتاهمدت هستند. در ادامه با هر کدام از این مفاهیم و تفاوت بین آنها آشنا خواهید شد.
مفهوم سرمایهگذاری
سرمایهگذاری یک استراتژی بلند مدت است. هدف از آن جمعآوری تدریجی سرمایه و پول در بلندمدت با استفاده از ابزارهای سرمایهگذاری از قبیل صندوقهای سرمایهگذاری، خرید و فروش سهام یا اوراق قرضه، خرید املاک و کالاهای قیمتی و …. است.
از آنجایی که سرمایهگذاری یک رویکرد بلندمدت است، سرمایهگذار در مورد روند نزولی نگرانی خاصی ندارد. زیرا، روند نزولی یک دورهی کوتاه مدت است. سرمایهگذاران بیشتر نگران عوامل بنیادی بازار هستند و نه روندهای صعودی یا نزولی که هر روز در حال تغییر هستند. در بلندمدت عوامل بنیادی بازار مانند نسبت قیمت به سود مورد توجه سرمایهگذاران است.
مفهوم معاملهگری
معامله یا داد و ستد یک فرآیند کوتاه مدت است که شامل معاملات مکرر بر اساس روندهای بازار است. نمونههای رایج معاملهگری، معاملات هر روزه در بازار سهام، ارز و سایر ابزارهای مالی است. مزیت معاملهگری نسبت به سرمایهگذاری کسب سود بیشتر در کوتاهمدت است. فرض کنید، سرمایهگذاران بلندمدت سالانه ۲۰ درصد سود کسب میکنند. در صورتیکه یک معاملهگر، با توجه به انتخابها و تصمیمهای معاملهگری میتواند حتی در یک هفته ۲۰ درصد سود داشته باشد. اما این همهی ماجرا نیست. چرا که معاملات پویا و بی ثبات هستند. در این استراتژی پولساز، ریسک بالایی وجود دارد. زیرا در معاملهگری، نوسانات بازار مستقیما بر معاملات تاثیر میگذارند که میتواند سود یا زیان سنگینی را برای فرد داشته باشد.
یکی از اصول اساسی معامله گری این است که وقتی قیمت پایین است، خرید کنید و زمانیکه قیمت بالا میرود، بفروشید. اما چندین استراتژی دیگر مانند معاملات معکوس و فروشهای کوتاه مدت وجود دارد که فقط معاملهگران باتجربه از آنها برای کسب سودهای بالا در کوتاه مدت استفاده میکند. آنچه مسلم است اینکه برای معاملهگری باید اشراف به بازار و تسلط به تحلیل داشت.
تفاوتهای بین سرمایهگذاری و معاملهگری
از جمله مهمترین تفاوتهای بین سرمایهگذاری و معاملهگری میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
تفاوت در رویکرد تحلیل بازار سرمایه
تفاوت اساسی بین سرمایهگذاری و معاملهگری، در نوع رویکرد تحلیل بازارهای مالی است. در سرمایهگذاری، سرمایهگذار عموما از تحلیل بنیادی استفاده میکند ولی معاملهگر در معاملات، تحلیل تکنیکال را به کار میبرد. در تحلیل بنیادی هر چیزی که روی ارزش دارایی اثرگذار باشد بررسی میشود؛ معمولا فاکتورهای کلان اقتصاد و صنعت و نیز مسائل خرد مانند عملکرد مالی شرکت و کارآمدی مدیریت آن در این تحلیل بررسی میشود. در تحلیل تکنیکال، روندهای قیمت روزانه بازار و یا دارایی خاص روی نمودارها بررسی میشود. این امر مستلزم آن است که معاملهگران به طور مداوم روندها را بررسی و پیشبینی کنند. معاملهگران باید به صورت پویا عمل کنند و بر اساس روندهای فعلی و پیشبینی روندهای آتی خرید و فروش انجام دهند.
تفاوتهای مبتی بر زمان و ریسک
در سرمایهگذاری، فرد دارایی مورد نظر را پس از بررسی و ارزیابی خریداری کرده و به منظور کسب سود برای مدت طولانی نگهداری میکند. این نوع سرمایهگذاری ریسک کمتری دارد و نسبت به نوسانات بازار نسبتا ایمن بوده، ولی ممکن است سود زیادی به همراه نداشته باشد. در این سرمایهگذاریها بازه زمانی میتواند چندین سال باشد لذا پویایی کمتری دارد.
در معاملهگری روند ساعتی، روزانه و … قیمت دارایی بررسی میشود تا تغییرات آتی را بتوان پیشبینی کرد. بر این اساس فرد معاملهگر میتواند سود بیشتری کسب کند. این نوع داد و ستد یک معامله کوتاهمدت است که شامل خرید و فروش در یک روز، هفته یا ماه بر اساس شرایط بازار مالی است. این استراتژی ریسک بالایی دارد. زیرا، اگر بازار بیثبات باشد، یک تصمیم اشتباه میتواند زیانهای زیادی به همراه داشته باشد. با این وجود اگر از دانش کافی برخوردار باشید بهراحتی میتوانید سود یک سال سرمایهگذاری بلندمدت را در مدت زمان کوتاهتری از طریق معاملهگری به دست بیاورید.
سرمایهگذاری در صندوقها، خرید اوراق بدهی با سررسید بلندمدت و سهامداری شرکتهای ارزشمند و قوی نمونههایی از سرمایهگذاریهایی هستند که با نگاه بلندمدت میتوان اطمینان خوبی از سودآوری آنها داشت.
سرمایهگذاری بهتر است یا معاملهگری؟
هر دو استراتژیهای مالی مناسبی برای تولید ثروت و افزایش سرمایه هستند اما، انتخاب هر یک بستگی به ریسکپذیری، صبر، اهداف مالی و میزان دانش و آگاهی هر فرد دارد. سرمایهگذاری، بلندمدت است و ریسک کمتری دارد و با توجه به ابزارهای سرمایهگذاری موجود مانند صندوقهای سرمایهگذاری، نیازمند دانش و تخصص خاصی هم نیست در حالیکه معاملهگری، کوتاهمدت است و ریسک بالایی دارد و حتما باید تخصص لازم در تحلیل بازار مد نظر و فرصت کافی برای معاملات روزانه و ساعتی را داشت تا بهترین فرصتهای خرید و فروش را کشف کرده و به موقع اقدام مناسب کنید.
اگر به دنبال کسب اطلاعات کاملتر و آگاهی از جزئیات دقیق درباره استراتژیهای مدیریت دارایی، ترکیب سبد سهام و همچنین عملکرد دورهای صندوقهای تحت مدیریت تامین سرمایه لوتوس پارسیان هستید، پیشنهاد میکنیم با مراجعه به صفحه صندوقهای سرمایه گذاری تمامی اطلاعات تکمیلی مورد نیاز خود را به صورت دستهبندی شده و شفاف مطالعه کنید. کارشناسان ما در این بخش تمامی جزئیات مربوط به ریسک و بازده انواع صندوقها را برای شما شفافسازی کردهاند تا بتوانید با اطمینان بیشتری مسیر مالی خود را انتخاب کنید. علاوه بر این، در صورتی که برای اتخاذ تصمیمات هوشمندانه مالی یا انتخاب بهترین صندوق متناسب با میزان ریسکپذیری خود نیاز به راهنماییهای تخصصی دارید، میتوانید با شماره تلفن ۸۶۵۶-۰۲۱ تماس حاصل فرمایید تا مشاوران ما با ارائه راهکارهای اختصاصی، شما را در مسیر بهینهسازی سرمایهگذاریهایتان یاری کنند.